Ademwegobstructie

Ademwegobstructie is een gedeeltelijke of volledige blokkade van de luchtweg, waardoor de luchtstroom naar de longen wordt belemmerd. Het kan op elk niveau voorkomen, bijvoorbeeld bij het strottenhoofd, de luchtpijp of de bronchiën, en kan plotseling of geleidelijk ontstaan. Een volledige obstructie is een medische noodsituatie die onmiddellijke aandacht vereist.

Oorzaken van ademwegobstructie zijn onder meer inhaleren van een voorwerp (veelvoorkomend bij kinderen), zwelling door een allergische reactie of infectie, trauma, tumoren, overtollig slijm of secreties, en na operaties met vocht of ontsteking. Bij oudere mensen kunnen prothesen, slijmvlieszwelling en een verminderde slijmverdunning bijdragen aan de obstructie.

Tekenen van ademwegobstructie zijn onder meer plotselinge hoest- of stikkingsklachten, inspiratoire stridor, kortademigheid, snelle ademhaling (tachypneu), stemverlies of heesheid, cyanose en het onvermogen om te spreken of te huilen bij ernstige obstructie. Vaak is er ook agitatie of verwarring en gebruik van hulpademhalingsspieren.

Diagnose en behandeling vergen snelle inschatting. Bij verdenking op een volledige obstructie is onmiddellijke medische hulp vereist. Een gedeeltelijke obstructie met een effectieve hoest kan worden gemonitord en verergert mogelijk als de oorzaak niet snel verdwijnt; niets door de mond geven. In gevallen van volledige obstructie of twijfel zijn getrainde hulpdiensten en eventueel luchtwegtechnieken of bronchoscopie nodig; in het ziekenhuis kan definitieve verwijdering van het object of beademing plaatsvinden.

Prognose en preventie hangen af van de onderliggende oorzaak en de snelheid van behandeling. Preventieve maatregelen richten zich op het vermijden van verstikkingsgevaar (kleine voorwerpen, onveilig voedsel), het tijdig behandelen van slikstoornissen en allergische reacties, en naleving van veilige voedings- en slaappraktijken bij zuigelingen.