vaatontwikkeling

Vaatontwikkeling verwijst naar het proces waarbij bloedvaten en het lymfesysteem zich vormen, groeien en remodelleren tijdens de embryonale ontwikkeling en in de postnatale fase. Het omvat vasculogenese, angiogenese, arteriogenese en lymfangio-/lymphangiogenese, evenals de rijping en functionele integratie van vaten met pericyten en gladde spiercellen. Een goed aangelegd vaatnetwerk levert zuurstof en voedingsstoffen aanweefsels en speelt een cruciale rol in organogenese, genezing en homeostase.

Vasculogenese is het initiële proces waarbij uit mesodermale angioblasten een primitief vaatnetwerk ontstaat. Angiogenese breidt dit netwerk uit door sprouting of intussusceptie en omvat de vorming van nieuwe vaten en differentiatie in arteriën en venen. Arteriogenese betreft de vergroting en differentiatie van arteriën onder invloed van hemodynamische krachten en groeifactoren. Lymfangio-/lymphangiogenese vormt de lymfatische vasculatuur, doorgaans afkomstig van veneuze endotheelcellen, gemedieerd door factoren zoals VEGF-C.

Belangrijke regulatiemechanismen zijn VEGF-VEGFR signaling, Notch-DLL4, Angiopoietines-Tie2 en PDGF-signaling. Deze routes sturen of endotheelcellen spruiten vormen, hoe vaten stabiel worden en welke cellen elkaar volgen in differentiatie tot pericyten en gladde spiercellen. Mechanische factoren zoals shear stress en matrixremodelering door MMPs beïnvloeden ook rijping, stabiliteit en positionering van vaten. Vaatontwikkeling vindt plaats in verschillende organen, zoals het hart, de hersenen en de retina, en varieert tussen weefsels.

Irreguliere vaatontwikkeling is betrokken bij congenitale vasculaire malformaties, retinopathieën en tumorangiogenese. Therapeutische toepassingen richten zich op modulatie van angiogenese: VEGF-remmers en anti-angiogene therapieën bij kanker en oogaandoeningen, of pro-angiogene strategieën bij weefselherstel en regeneratie. In de biomedische sector speelt kennis van vaatontwikkeling een sleutelrol in weefseltechniek en vasculaire bioengineering.