oogaandoeningen

Oogaandoeningen verwijzen naar aandoeningen die het oog of het visuele systeem treffen. Ze omvatten refractieve fouten, lens- en netvliesaandoeningen, ontstekingen en verwondingen. Veel oogaandoeningen kunnen vroegtijdig worden herkend en adequaat behandeld om verlies van visie te voorkomen of te vertragen.

Veelvoorkomende oogaandoeningen zijn refractieafwijkingen (myopie, hypermetropie, astigmatisme) en presbyopie; cataract; glaucoma; maculadegeneratie; retinale aandoeningen zoals diabetische retinopathie; en ontstekingen als conjunctivitis of uveïtis, alsook droge ogen, strabismus en amblyopie.

Oorzaken en risicofactoren variëren: veroudering, erfelijke factoren, systemische ziekten zoals diabetes en hypertensie, roken, UV-licht, trauma of infecties. Sommige aandoeningen zijn aangeboren of ontstaan op jonge leeftijd.

Diagnostiek omvat een oogonderzoek met beoordeling van de visus, refractie, en fundusonderzoek; tonometrie om de oogdruk te meten. Afhankelijk van de vermoedelijke aandoening kan beeldvorming zoals OCT (optische coherentietomografie) en angiografie nodig zijn voor nadere beoordeling.

Behandeling is afhankelijk van de aandoening. Refractieproblemen worden gecorrigeerd met brillen of lenzen. Cataract wordt meestal chirurgisch behandeld. Glaucoom kan met oogdruppels, lasertherapie of chirurgie worden behandeld. AMD en diabetische retinopathie kunnen anti-VEGF-injecties of lasertherapie vereisen. Ontstekingen kunnen met druppels of systemische medicatie worden behandeld; infecties met antibiotica of antivirale middelen.

Prognose en preventie: de uitkomst varieert per aandoening; vroegtijdige diagnose en behandeling verbeteren het vooruitzicht. Regelmatige oogcontroles, bescherming tegen UV-licht, en controle van diabetes en bloeddruk verlagen het risico op ernstige vermindering van visie.