bodempartikels

Bodempartikels zijn de vaste deeltjes waaruit de bodem bestaat. Ze bestaan uit minerale materialen en in mindere mate uit organische resten. Deeltjes variëren sterk in grootte en bepalen samen met hun samenstelling de textuur, waterhouding en nutriëntenretentie van de bodem. Door hun grootte en oppervlaktestructuur hebben ze een grote invloed op drainage, beluchting en de arbeidsgeschiktheid van de bodem.

Deelscheidingen op basis van grootte is de gebruikelijke indeling: zand (2,0 mm tot 0,063 mm), silt (0,063 mm tot 0,002 mm) en klei (<0,002 mm). De verdeling van deze fracties bepaalt de textuurklasse van een bodem, zoals zand, leem, klei of leemachtige bodems. Een mengsel van de drie fracties geeft meestal de gewenste combinatie van doorlaatbaarheid en waterretentie.

Eigenschappen van bodempartikels bepalen hoe water en lucht door de bodem bewegen en hoeveel voedingsstoffen kunnen worden vastgehouden. Zand heeft doorgaans een goede drainage maar houdt weinig water en nutriënten vast. Klei heeft veel oppervlak en kan veel water en nutriënten vasthouden, maar verdicht snel en laat minder lucht door. Silt ligt elektrodnisch tussen zand en klei in, met gematigde waterretentie en doorlaatbaarheid. De aanwezigheid van organische stof kan de structuur verbeteren en de functies versterken.

Vorming en beweging van bodempartikels ontstaan door verwering van gesteente en transport door water, wind of ijs, gevolgd door afzetting en pedogenese die horizonten en microstructuren vormen. Partikeltechnieken meten grootteklassen bijvoorbeeld door zeving en hydrometer- of pipetmethoden, waarna resultaten worden afgebeeld in een textuurdiagram.

---