Wenselijk

Wenselijk is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat aangeeft dat iets als desirabel, gewenst of aan te bevelen wordt beschouwd in een specifieke context. Het drukt een normatieve beoordeling uit: het beschrijft een toestand, maatregel of gedrag dat volgens bepaalde doelen of waarden passend of resultaatgericht is. In beleid, ethiek en adviesrapporten wordt vaak gesproken over wat wenselijk is om te bereiken, te voorkomen of te bevorderen.

Wording en woordvorming. Het woord is afgeleid van wens met het achtervoegsel -elijk, waardoor wenselijk de eigenschap van wenselijkheid uitdrukt. De bijbehorende zelfstandige vorm is wenselijkheid. Net als wenselijk kan wenselijkheid afhankelijk van situatie en normen variëren en dus onderwerp van discussie zijn.

Gebruik en nuance. Wenselijk wordt gebruikt om richting of aanbeveling aan te geven zonder een bindende verplichting te suggereren. Het kan klinken als een conservatieve of prudente aanbeveling, maar kan ook een breed geaccepteerde doelstelling aanduiden. In zinnen als “Het is wenselijk dat alle inwoners toegang hebben tot onderwijs” geeft het een normatieve verwachting weer. Het begrip is subjectief en afhankelijk van waarden, doelstellingen en context.

Synoniemen en tegenstellingen. Vaak wordt wenselijk vervangen door gewenst, aanbevolen of gunstig, afhankelijk van nuance. Het tegenovergestelde is onwenselijk. Andere verwante termen zijn wenselijkheid en wenselijkheidswaarde, die het niveau van desirability in een situatie aangeven.

Zie ook. In juridische en beleidscontexten komt het begrip vaker voor in formulerings- en beoordelingsprocessen, waar het helpt om criteria te benoemen voor wat als positief of gewenst wordt beschouwd.