specifieke

Specifieke is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat vertaalt als 'specifiek' of 'particulier'. Het wordt gebruikt om aan te geven dat iets duidelijk is gedefinieerd of onderscheiden van het algemene. In diverse contexten verwijst het naar kenmerken, omstandigheden of eisen die concreet identificeerbaar zijn.

Etymologie: het woord gaat terug op het Latijnse specificus, via het Franse spécifique naar het moderne Nederlands. De kernbetekenis heeft betrekking op soort of type en daarmee op onderscheid tussen zaken die herkenbaar zijn als een bepaald geval.

Gebruik: specifieker wordt het meestal gebruikt als attributief voor een zelfstandig naamwoord, bijvoorbeeld: de specifieke eisen, het specifieke probleem, een specifieke doelgroep. De -e-vorm komt ook voor bij combinatie met de-woorden zoals de specifieke eisen of het specifieke plan. In tegenstelling tot algemene termen markeert specifieke dus vaak een gerichte, geselecteerde set kenmerken.

Synoniemen en verwante termen: tegenover specifiek staat algemeen. Verwante vormen zijn het bijvoeglijk naamwoord specifiek, de comparatieve vorm specifieker en de superlatieve meest specifieke. Daarnaast bestaan afleidingen zoals specificeren (werkwoord), specificatie (zelfstandig naamwoord) en specificiteit.

Voorbeeldgebruik: in academisch of technisch taalgebruik verschijnt vaak: De specificatie beschrijft de vereisten voor het product. Hiermee wordt duidelijk welke kenmerken of situaties precies bedoeld worden, in tegenstelling tot bredere formuleringen.