terug

Terug is een veelgebruikt Nederlands bijwoord en partikel dat meestal duidt op beweging naar een eerder genoemd punt of naar de oorsprong, of op het terugkeren naar een eerdere toestand. Het kan ook in ruimere zin betekenen dat iets opnieuw gebeurt of wordt teruggebracht naar een eerder niveau. In zinsbouw fungeert terug vaak samen met werkwoorden om een betekenis van terugkeer, herhaling of herstel uit te drukken.

Terug komt veel voor in samengestelde werkwoorden en vaste uitdrukkingen. Voorbeelden zijn terugbrengen (iets weer geven aan de eigenaar of aan de plek waar het hoort), terugkeren (naar een plek of situatie teruggaan), terugkomen (weer verschijnen), teruggaan (teruggaan naar een vertrekpunt), terugvinden (iets opnieuw vinden) en teruggeven (teruggeven aan wie het bezit). In zinnen laat terug zich zowel separabel als vast verbonden met het hoofdwerkwoord gebruiken: bijvoorbeeld Ik ga terug (ik ga naar huis) en Ik ben teruggegaan / ik ben teruggekomen (voltooide tijd).

Daarnaast verschijnen uitdrukkingen met terug die een figuurlijke terugkeer of herbezinning aanduiden. Voorbeelden zijn terugdenken aan iets (denken aan iets uit het verleden), terugblikken op een gebeurtenis (iets in het verleden bekijken), en terug in de tijd voelen of brengen (figuurlijk teruggaan in de tijd).

Zie ook: terugkeren, terugkomen, terugbrengen, terugvinden, teruggeven, terugdenken, terugblikken. Terug wordt in het Nederlands vaak gebruikt om duidelijk te maken dat een handeling richting een eerder punt of toestand wijst.