specifiek

Specifiek is een Nederlands woord dat dienstdoet als bijvoeglijk naamwoord en als bijwoord. Als bijvoeglijk naamwoord betekent het dat iets betrekking heeft op een bepaald soort, of duidelijk gedefinieerd is, en het kan ook nuance van precisie of explicietheid dragen. In het Engels wordt het vertaald als specific of specific, afhankelijk van de context. De term geeft vaak onderscheid aan tussen wat concreet en wat algemeen is.

Etymologie en verwantschap: Specifiek stamt uit het Latijnse specificus, via het Franse spécifique, en kwam in de moderne Nederlandse taal in zwang. Het is verwant aan het Engelse specific en het Duitse spezifisch.

Gebruik als bijvoeglijk naamwoord: Het komt voor voor een zelfstandig naamwoord en stemt mee met getal en bepaaldheid. Voorbeelden: ‘een specifiek probleem’, ‘de specifieke oplossing’, ‘de specifieke kenmerken’. Bij een bepaald lidwoord wordt doorgaans de uitgang -e gebruikt: ‘de specifieke kenmerken’, ‘het specifieke beleid’. Bij een onbepaald lidwoord ontstaat vaak de combinatie met ‘specifiek’ of ‘specifieke’, afhankelijk van de vaste gewoonten in de zin.

Gebruik als bijwoord: Specifiek kan ook als bijwoord functioneren met de betekenis ‘specifiek’ of ‘in het bijzonder’. Voorbeelden: ‘Dit punt gaat specifiek over privacy’, ‘We richten ons specifiek op jongeren.’

Verwant is het contrast met woorden als expliciet (duidelijk en ondubbelzinnig), concreet (werkelijk waarneembaar of uitvoerbaar) en gerichte termen zoals gericht of doelgericht. Specifiek wordt in verschillende vakgebieden gebruikt, van dagelijks taalgebruik tot formele en bureaucratische contexten.