Vervuilingsdagen

Vervuilingsdagen is een term die in het Nederlands taalgebied wordt gebruikt om dagen aan te duiden waarop de luchtkwaliteit ongunstig is door hogere concentraties verontreinigende stoffen, zoals fijn stof (PM2.5 en PM10) en ozon. De aanduiding is geen officiële classificatie met wettelijke consequenties, maar fungeert als publieke waarschuwing en leidraad voor gedragsaanpassingen. Vervuilingsdagen ontstaan vaak onder invloed van meteorologische omstandigheden zoals weinig wind en stilstaand verkeerlicht, waardoor emissies zich opstapelen.

De beoordeling en communicatie van vervuilingsdagen gebeurt door luchtkwaliteits- en weersdiensten, zoals het RIVM en KNMI in Nederland en regionale milieuagentschappen in België. Internationale en nationale regelgeving bepaalt grenswaarden voor luchtkwaliteit; wanneer meetwaarden of voorspellingen die grenswaarden aangeven, leveren de instanties waarschuwingen af en adviseren maatregelen. Media en apps communiceren doorgaans de verwachte of actuele toestand aan het publiek.

Voor kwetsbare groepen, zoals kinderen, ouderen en mensen met astma of hart- en longproblemen, worden op vervuilingsdagen vaak extra voorzorgsadviezen gegeven. Aanbevolen acties zijn onder meer het beperken van buitenactiviteiten, het sluiten van ramen en deuren, het gebruik van binnenshuis luchtfilters indien beschikbaar en het vermijden van intensieve buitenbelasting. In sommige gevallen kunnen scholen of werkgevers besluiten activiteiten buitenshuis in te korten of uit te stellen.

Het begrip is vooral bekend geworden tijdens episoden van sterke vervuiling en kan regionaal verschillen in de manier waarop gecommuniceerd wordt.