Correctiecapaciteit

Correctiecapaciteit is de capaciteit van een systeem, organisatie of proces om correcties door te voeren wanneer afwijkingen of fouten optreden. Het gaat om de snelheid, effectiviteit en haalbaarheid waarmee men afwijkingen detecteert, analyseert, beslist en implementeert om de gewenste toestand te herstellen.

Context en bereik

Correctiecapaciteit is een begrip dat in kwaliteitsbeheer, data-analyse, techniek en beleidsvoering wordt gebruikt. Het staat vaak naast preventiecapaciteit: corrigeren gebeurt nadat een probleem is gesignaleerd, terwijl preventie gericht is op het voorkomen van fouten. Een goede correctiecapaciteit sluit aan op meldings- en escalatieprocedures, root-cause-analyse en herstelscenario’s.

Componenten en proces

De belangrijkste onderdelen zijn detectie van afwijkingen, analyse van oorzaken, snelle besluitvorming, uitvoering van corrective actions, en verificatie dat de maatregel werkt en blijvend is. Leren van ervaringen en documentatie vormen een essentieel onderdeel om terugval te voorkomen. Het vermogen om correcties te plannen, benodigde middelen te werven en communicatie te stroomlijnen beïnvloedt de efficiëntie.

Metingen en indicatoren

Correctiecapaciteit kan kwalitatief worden beoordeeld (effectiviteit, tijdigheid, klantimpact) en kwantitatief (gemiddelde doorlooptijd van een correctieve actie, slagingspercentage, terugkeer van dezelfde afwijking). Belangrijke indicatoren zijn de responstijd, de daling in foutpatronen na correctie en de mate waarin correcties voorkomen in backlogs.

Toepassingsgebieden

In productie- en kwaliteitscontrole bepaalt correctiecapaciteit hoe snel productieprocessen weer op stelniveau komen. In data- en informatiesystemen gaat het om foutcorrectie en updates. In softwareontwikkeling draait het om patches en rollback-procedures. In milieu- en veiligheidsbeheer beïnvloedt het naleving en herstel van normen.

Zie ook

Corrective action, CAPA, incidentrespons, continue verbetering.