uitvoering

Uitvoering is een Nederlands zelfstandig naamwoord met meerdere betekenissen die samenhangen met het in praktijk brengen van iets. In het algemeen duidt uitvoering op de handeling van uitvoeren of realiseren: van een plan tot een opdracht of besluit. De precieze betekenis hangt af van de context.

In de kunsten en optredens verwijst uitvoering naar de prestatie van een werk door uitvoerders zoals muzikanten, zangers, acteurs of dansers. Een symfonie-uitvoering of een theateruitvoering is de concrete voorstelling voor het publiek.

In juridisch en bestuurlijk opzicht betekent uitvoering de tenuitvoerlegging of afdwinging van beslissingen, wetten of regels. Een vonnis wordt bijvoorbeeld na betekening uitgevoerd, en overheden voeren wet- en regelgeving uit via handhaving en implementatie.

In management en bedrijfsvoering is uitvoering de fase waarin plannen worden omgezet in concrete acties. Het omvat de implementatie van projecten, beleid of strategie, inclusief uitvoeringstaken, -toewijzing en monitoring. In projectmanagement spreekt men vaak van een uitvoeringsfase.

In bouw en engineering verwijst uitvoering naar de realisatie van ontwerp- of constructieplannen. De uitvoeringsfase omvat bouwactiviteiten, toezicht en oplevering van een project, en onderscheidt zich van ontwerp en planning.

Uitvoering staat vaak tegenover planning en ontwerp en kan bovendien als synoniem dienen voor realisatie of implementatie, afhankelijk van de discipline. Etymologisch komt het woord van het werkwoord voeren, met het voorvoegsel uit-, wat aanduidt dat iets van plan naar praktijk wordt gebracht.