urodynamisch

Urodynamisch onderzoek is een verzamelnaam voor onderzoeken die de werking van de onderste urineweg evalueren, met nadruk op de blaas tijdens vulling en lediging en de functie van de urinebuisafsluiting. Het doel is vaststellen of opslag- en ledigingsmechanismen normaal verlopen en welke storingen aanwezig zijn, zoals detrusor overactiviteit, detrusor underactiviteit of obstructie van de blaashals of urethra.

Veelvoorkomende onderdelen zijn uroflowmetrie (meting van de urinestroom), cystometrie (druk en volume in de blaas tijdens vulling) en druk-stroommeting (detrusordruk tijdens urineren). Ook elektromyografie van de bekkenbodem en video-urodynamiek met fluoroscopie komen voor. Ambulatory urodynamiek kan buiten de kliniek plaatsvinden.

Indicaties omvatten onbegrepen urinestoornissen zoals urine-incontinentie bij inspanning of aandrang, retentie of onvolledige lediging, verdenking op blaashals- of afsluitingsproblemen, en beoordeling van neurogeen blaasprobleem bij aandoeningen als dwarslaesie of multiple sclerose. Ook voorafgaand aan bepaalde uro-urologische operaties kan urodynamiek worden ingezet.

Procedure en risico: tijdens de tests worden katheters geplaatst in de blaas (en soms in de buik) en wordt de blaas gevuld met steriele vloeistof terwijl druk en urinestroom worden geregistreerd. De test kan ongemak geven; mogelijke bijwerkingen zijn tijdelijke irritatie van de urinewegen, lichte bloedingen in de urine en zeldzame complicaties zoals beschadiging van de blaaswand.

Interpretatie en beperkingen: de resultaten worden geïnterpreteerd door een uroloog of neuro-uroloog en dienen samen met symptomen en andere onderzoeken te worden beoordeeld. Urodynamiek geeft inzicht in functionele factoren, maar weerspiegelt mogelijk niet altijd dagelijkse situaties; het is daarom meestal onderdeel van een bredere evaluatie en kan leiden tot gerichte behandeling.

---