blaasprobleem

Blaasprobleem is een verzamelnaam voor aandoeningen die de blaasfunctie beïnvloeden, met klachten bij het vullen, opslaan of legen van de blaas. Veelvoorkomende symptomen zijn een plotselinge aandrang tot plassen, vaak plassen, ongewild vochtverlies, pijn of branderig gevoel bij plassen en af en toe bloed in de urine.

Voorbeelden van blaasproblemen zijn urine-incontinentie (verlies van urine zonder controle), een overactieve blaas (plotselinge sterke aandrang en vaak urineren), urineweginfecties zoals blaasontsteking, blaasstenen, en zeldzamere aandoeningen zoals een neurogene blaas of interstitiële cystitis.

Oorzaken en risicofactoren variëren: leeftijd, zwangerschap en menopauze bij vrouwen, prostaatproblemen bij mannen, neurologische aandoeningen zoals multiple sclerose of beroerte, diabetes, obesitas, rugletsel, en gebruik van irriterende dranken zoals koffie en alcohol.

Diagnose start met een medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek, gevolgd door urineonderzoek, urinemonstercultuur, en wordt vaak aangevuld met een bladder diary. Afbeeldend onderzoek zoals echografie of CT-scan en soms cystoscopie kunnen nodig zijn om stenen, tumoren of obstructies uit te sluiten.

Behandeling is afhankelijk van de oorzaak en kan bestaan uit leefstijlaanpassingen (regelmatig drinken, beperken van irriterende dranken, gewichtsbeheersing), bekkenbodemoefeningen, blaastraining en medicijnen tegen overactieve blaas of urine-incontinentie. In gevallen met infecties zijn antibiotica nodig; stenen of blokkades kunnen operatief worden verwijderd. Andere opties zijn neuromodulatie, pessaria of chirurgische ingrepen.

De vooruitzichten variëren per aandoening; veel blaasproblemen kunnen met behandeling onder controle worden gebracht en de klachten verminderen. Langdurige symptomen vereisen regelmatig vervolg, vooral bij ouderen of mensen met neurologische aandoeningen.