cystoscopie

Cystoscopie is een medische endoscopische ingreep waarbij een cystoscoop via de urinebuis in de blaas wordt ingebracht om de binnenkant van de blaas en de plasbuis te onderzoeken. De ingreep kan diagnostische en therapeutische doelen dienen: hij kan onverklaarbare bloedingen in de urine verduidelijken, plasklachten evalueren en afwijkingen in de blaaswand aantonen. Tijdens de procedure kunnen zo nodig biopsies worden genomen of kleine stenen of polieepen worden verwijderd.

Er bestaan twee hoofdtypen: flexibele en starre cystoscopie. Flexibele cystoscopie vereist doorgaans alleen lokale verdoving met een gel en wordt meestal als poliklinische ingreep uitgevoerd. Starre cystoscopie kan onder algehele of regionale anesthesie plaatsvinden en is soms nodig voor bepaalde behandelingen of wanneer een duidelijker, stabieler beeld vereist is.

Voorbereiding omvat meestal een korte medische evaluatie, overleg over medicijnen (bijv. antistollingsmiddelen), en soms profylactische antibiotica. De ingreep duurt meestal 5 tot 20 minuten. De blaas wordt tijdelijk gevuld met steriel water of zoutoplossing om het zicht te verbeteren; bij uitgebreid onderzoek kunnen ook weefselstalen worden genomen.

Na de cystoscopie kunnen milde bijwerkingen optreden, zoals een branderig gevoel bij het plassen, vaker urineren of bloed in de urine. Deze verschijnselen verdwijnen meestal binnen een dag of twee. Zeldzame complicaties zijn urineweginfectie of een verwonding aan de urethra of blaaswand.

Nazorg is doorgaans gericht op comfort en hydratatie. Drink voldoende water en neem contact op met een arts bij aanhoudende bloed in de urine, hevige pijn, koorts, of als er geen herstel optreedt. Beeldvormingstechnieken zoals echografie of CT-scan kunnen alternatief of aanvullend zijn afhankelijk van de klinische vraag.