voldoende
Voldoende is een Nederlands woord dat voornamelijk wordt gebruikt als bijvoeglijk naamwoord en als predicatieve uitdrukking met de betekenis “voldoende, genoeg, toereikend” en in educatieve contexten ook als grade die als voldoende wordt beschouwd (een pass). Het beschrijft of iets voldoet aan een gestelde eis of behoefte.
- Als bijvoeglijk naamwoord voor een zelfstandig naamwoord: voldoende geld, voldoende bewijs, voldoende stoelen. Het geeft aan
- Predicatief: Er is voldoende. Het resultaat of de situatie voldoet aan de norm.
- Als hoeveelheid/kwaliteitstoewijzing kan het ook als bepalen van de mate betekenen: voldoende tijd, voldoende capaciteit.
- In onderwijs- en toetspraktijk duidt het op een slaag-niveau; onvoldoende betekent falen, voldoende betekent pass.
- In veel gevallen is voldoende invariable als determiner vóór het zelfstandig naamwoord: voldoende geld, voldoende tijd.
- Het is verwant aan synoniemen als genoeg, toereikend en adequaat; nuanceverschillen bestaan: genoeg wijst vaker naar
Etymologie en gebruikskundig kader
- Het woord is van oorsprong van vol-achtige wortel met een suffix dat aanduidt dat aan de
- Veel voorkomende uitdrukkingen zijn bijvoorbeeld “voldoende bewijs” en “voldoende capaciteit”; naast “genoege” is voldoende de gangbare
- genoeg
- adequaat
Samengevat fungeert voldoende als duurzaam wervingswoord om aan te geven dat een eis, norm of behoefte
---