aantonen

Aantonen is een Nederlands werkwoord met de betekenissen 'laten zien' en 'bewijzen', doorgaans door middel van bewijs of redenering. Het wordt gebruikt om aan te geven dat een bewering ondersteund wordt door feiten, gegevens of argumentatie. In wetenschappelijke, juridische en alledaagse contexten duidt aantonen erop dat iets is vastgesteld of door bewijs duidelijk is gemaakt.

Etymologie en vormen: Aantonen bestaat uit de prefix aan- en tonen (laten zien). Het voltooid deelwoord is aangetoond. De tegenwoordige tijd wordt vervoegd als ik toon aan, jij toont aan, hij toont aan, wij tonen aan, jullie tonen aan, zij tonen aan. Verleden tijd: toonde aan; voltooide tijd: heeft aangetoond (meervoud: hebben aangetoond). In formele teksten kan ook de passieve vorm voorkomen, bijvoorbeeld 'kan aangetoond worden'.

Gebruik en nuance: Aantonen wordt vaak gevolgd door een bijzin met bewijs, bijvoorbeeld 'Uit de resultaten kan aangetoond worden dat...' of 'Onderzoek heeft aangetoond dat...'. Het is iets formeler dan spreken en wordt veel gebruikt in rapporten, artikelen en discussies over validatie van stellingen. Synoniemen zijn bewijzen en demonstreren; het onderscheid is dat aantonen meestal verwijst naar een proces van bewijs leveren, terwijl bewijzen kan duiden op het uiteindelijke resultaat.