urinestesten

Urinetesten, ook urinestesten genoemd, zijn laboratoriumanalyses van urine die artsen gebruiken om ziekten op te sporen, de gezondheid te controleren en stoffen te screenen. Ze omvatten urinalyse, urinekweek, zwangerschapstest en drugstest. Een urinalyse bestaat doorgaans uit een lichamelijk oordeel over kleur, helderheid en geur, een chemische analyse (pH, specifieke zwaartekracht, eiwit, glucose, ketonen, bilirubine, urobilinogeen, leukocytenesterase en nitrieten) en microscopisch onderzoek naar rode en witte bloedcellen, bacteriën, kristallen en casts. Een urinekweek identificeert bacteriën en helpt bij het kiezen van een behandeling. Zwangerschapstesten detecteren humaan choriongonadotrope (hCG) in urine. Drugstesten meten aanwezige medicijnen of hun metabolieten.

Verzamelmethoden variëren: willekeurige monsters, eerste-ochtendmonsters of 24-uursverzameling voor bepaalde metingen zoals eiwit- of creatinine-excretie. Een schoon opvang (clean-catch) vermindert contaminatie; in sommige omstandigheden kan katheterisatie of suprapubische aspiratie nodig zijn.

Indicaties omvatten urinewegklachten, hematurie, eiwit in de urine, nierziekten, diabetescontrole, zwangerschapsonderzoek, uitdroging en medicijnmonitoring. De interpretatie hangt af van het type test en de klinische context; hydratatie, inspanning of contaminatie kunnen resultaten beïnvloeden. Abnormale bevindingen vereisen vaak vervolgtesten of herhaling.

Beperkingen bestaan: een enkel monster kan chronische aandoeningen niet altijd weergeven; valse positieven of negatieven kunnen voorkomen; sommige medicijnen of voeding kunnen resultaten beïnvloeden. Urinetesten zijn niet invasief, relatief goedkoop en veelgebruikt in klinische en onderzoekssettingen.

Zie ook: urinalyse, urinekweek, zwangerschapstest, drugstest.