verificatiemethode

Een verificatiemethode is een systematische aanpak om na te gaan of een product, proces of bewering voldoet aan vooraf vastgestelde vereisten of specificaties. Verificatie onderzoekt of het resultaat juist is volgens het ontwerp en de documentatie, terwijl validatie toetst of het uiteindelijk voldoet aan de behoeften en verwachtingen van de gebruiker. In verschillende vakgebieden bestaan diverse vormen van verificatie, die vaak worden toegepast in combinatie afhankelijk van de context.

Toepassingsgebieden omvatten technieken in engineering en softwareontwikkeling, kwaliteitszorg en regelgeving, wetenschappelijk onderzoek en projectbeheer. Verificatie wordt ingezet om de juistheid, consistentie en traceerbaarheid van vereisten, ontwerpen en resultaten aan te tonen. Dit vereist vaak duidelijke criteria, reproduceerbare procedures en uitgebreide documentatie.

Typen verificatiemethoden variëren, afhankelijk van de context. Potentiële vormen zijn: formele verificatie, zoals wiskundige bewijzen en model checking; inspecties en walkthroughs, waaronder peer reviews en desk studies; en testen, waaronder statische analyse, unit-, integratie- en systeemtesten, zowel white-box als black-box-benaderingen. Daarnaast kunnen simulatie en modellering, evenals statistische verificatie zoals hypothesetesten en betrouwbaarheidsonderzoeken, worden ingezet. In sommige vakgebieden dragen ook traceerbaarheids- en verificatiekaders bij aan kwaliteitsborging en certificering.

Proces en kenmerken: een verificatieproces begint bij het definiëren van duidelijke vereisten en criteria, gevolgd door de selectie van geschikte methoden, uitvoering van verificatiemethoden en de systematische beoordeling van bevindingen. Documentatie en traceerbaarheid zijn cruciaal voor herhaalbaarheid en audits. Verificatie biedt meerwaarde door vroegtijdige fouten te identificeren en te voorkomen dat onjuiste resultaten in productie komen.