gebruiker

Gebruiker is een Nederlands woord dat verwijst naar een persoon die iets gebruikt. Het kan slaan op iemand die een voorwerp, een dienst, een apparaat of een systeem gebruikt, zoals een computer, een toepassing of een online dienst. In de informatica wordt vaak gesproken van de “gebruiker” of de “end user”, als tegenhanger van beheerders of technische systemen.

Etymologisch komt het woord van het werkwoord gebruiken, met de achtervoeging -er dat een personenaanduiding vormt. Zo geeft gebruiker eenvoudigweg aan iemand die gebruik maakt van iets. Het woord is breed toepasbaar in taal- en vakgebieden en heeft daardoor meerdere contexten, elk met een standaarterminologie zoals gebruikersnaam, wachtwoord en gebruikersrechten.

In computer- en systeembeheer verwijst een gebruiker meestal naar een entiteit met een identiteit in een systeem. Gebruikersaccounts worden toegewezen aan personen of rollen en bevatten authenticatiegegevens, toegangsrechten en monitoringssporen. Beveiliging en privacy spelen een centrale rol: het principe van minste privilege, toegangscontrole en auditing zijn gangbare praktijken bij het managen van gebruikers.

Andere betekenissen zijn mogelijk in bredere zin van “iemand die ergens gebruik van maakt” of in de context van gezondheid en maatschappelijke studies, waar het kan verwijzen naar iemand die een product, dienst of geneesmiddel gebruikt. In sommige contexts kan ook worden gesproken over (illegale) gebruikers van middelen, wat vaak in onderzoeks- of wettelijke termen wordt behandeld.

Kortom, een gebruiker is de persoon die als gebruiker van een middel, dienst of systeem optreedt, met aandacht voor identiteit, toegang en verantwoordelijkheden.