rijsstroken

Rijststroken zijn langgerekte, smalle stroken land die speciaal zijn ingericht voor de teelt van rijst. De stroken liggen vaak in parallelle lijnen, gescheiden door aarden dijken of randen, en vormen samen een systeem voor waterbeheer. In deze opzet kan oppervlaktewater worden geleid over elk strookperceel, waardoor de velden periodiek onder water komen te staan tijdens de teelt. De oorsprong van dit soort stroken ligt in traditionele natte landbouw in rijstproducerende regio's, vooral in rivierdeltagebieden en tropische en subtropische gebieden in Azië, maar de praktijk komt ook voor in andere natte cultuurlandschappen.

De teelt verloopt meestal via zaailingen die in een kwekerij worden opgekweekt en daarna in overstroomde velden worden uitgeplant. Gedurende de groeifase blijft een waterstand gehandhaafd om onkruid te onderdrukken en het gewas te ondersteunen. Na de oogst wordt de velden gedraineerd en voorbereid voor de volgende cyclus. Het beheer vereist infrastructuur zoals sluizen, kanalen en dijken om de waterdiepte te regelen, naast bemesting en plaagbestrijding.

Milieu- en maatschappelijke aspecten: rijststroken leveren inkomsten voor veel kleine boeren en vormen vaak een deel van het rurale landschap en de biodiversiteit. Tegelijkertijd dragen rijstvelden bij aan methaanemissies als gevolg van anaerobe afbraak in het natte bodemmilieu, en vragen zonering en waterbeheer aandacht vanwege schaarse watervoorraden. De economische betekenis varieert per regio, afhankelijk van water-, klimaat- en marktomstandigheden.

Varianten: de breedtes en onderlinge afstand tussen stroken variëren bij verschillende cultuurlandschappen. In sommige regio's dienen de stroken ook als routes en paden langs de percelen.

Zie ook: rijstveld, rijstterrassen, polders.