locatiekundige

Een locatiekundige is een professional die zich bezighoudt met het analyseren en adviseren over locaties voor bedrijven, publieke voorzieningen en andere ruimtelijke ontwikkelingen. In Nederland en België wordt de term in het verlengde van locatiekunde of ruimtelijke economie gebruikt. Het vakgebied combineert inzichten uit geografie, economie, bedrijfskunde en planning en richt zich op het bepalen van de meest geschikte plek op basis van factoren als bereikbaarheid, marktpotentieel, kosten, beschikbaar personeel en regelgeving.

Taken en aanpak

Taken omvatten het uitvoeren van locatiemodellen, marktonderzoek, verkeers- en logistieke analyses, en het vergelijken van scenario's voor verschillende locaties. De locatiekundige onderzoekt interne en externe factoren, zoals winkelconcentraties, concurrentie, demografische kenmerken, beschikbaarheid van infrastructuur en duurzaamheidseisen. De uitkomsten vormen de basis voor besluitvorming door bedrijven, gemeenten of investeerders. In de publieke sector kan de locatiekundige betrokken zijn bij de planning van scholen, zorginstellingen of vervoersknooppunten.

Methoden en hulpmiddelen

Belangrijke methoden zijn ruimtelijke analyses met GIS, multi-criteria analyse, econometrische modellen en transport- of logistieke optimalisatie. Werken met open data en inkoop van commerciële databronnen is gebruikelijk. De locatiekundige levert aanbevelingen, onderbouwd met kaarten, tabellen en scenario’s, en houdt rekening met maatschappelijke impact en duurzaamheid.

Opleiding en beroepspraktijk

Een locatiekundige heeft doorgaans een achtergrond in geografie, planologie, ruimtelijke economie of bedrijfskunde. Specialisaties bevinden zich vaak in locatieanalyse, gebiedsontwikkeling of logistiek. Werkvelden omvatten retail, logistiek, productie, gezondheidszorg, onderwijs en de publieke sector. Samenwerking met planners, economen, data scientists en beleidsmakers is gebruikelijk.

Relevante theoretische kaders

Locatiekunde is onder andere gebaseerd op locatie-theorieën zoals de klassieke theorie van least cost en centrale plaats theorie, die verklaren waarom bepaalde plekken aantrekkelijk zijn voor handel, productie en voorzieningen. De praktijk combineert dergelijke theorieën met hedendaagse data- en analysemethoden.