duurzaamheid

Duurzaamheid is een benadering die gericht is op het behoud van natuurlijke hulpbronnen en ecosystemen, zodat menselijke samenlevingen ook op lange termijn kunnen voortbestaan. In de praktijk verwijst duurzaamheid naar het combineren van milieubeheer, economische ontwikkeling en sociale rechtvaardigheid. In 1987 definieerde de Brundtland-commissie duurzaamheid als het voldoen aan de behoeften van de huidige generatie zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun eigen behoeften te voorzien in gevaar te brengen.

Deze bredere kijk wordt doorgaans samengevat met drie samenhangende dimensies: milieu, samenleving en economie. De drie pijlers vormen het raamwerk voor beleid en uitvoering. Concreet betekent dit onder meer het bevorderen van schone energie, energiebesparing, minder vervuiling, behoud van biodiversiteit en duurzame productie en consumptie. Circulaire economie, hernieuwbare energie en verantwoord water- en afvalbeheer zijn belangrijke strategieën.

Internationale afspraken en normen helpen bij de uitvoering. Op wereldniveau spelen de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) en klimaatakkoorden een rol, terwijl op nationaal en lokaal niveau overheden, bedrijven en burgers samenwerken met meetbare doelen en verantwoording. Indicatoren zoals koolstofvoetafdruk, water- en materiaalgebruik en biodiversiteitsstatistieken geven inzicht in de voortgang.

Hoewel duurzaamheid vooral gericht is op langetermijnruimte, blijft het een breed en soms onduidelijk begrip. Succes vereist duidelijke doelstellingen, consistente uitvoering en brede betrokkenheid van publieke en private actoren.