kleurdefinities

Kleurdefinities verwijzen naar de termen en maatregelen die worden gebruikt om kleur te beschrijven, te meten en te communiceren. Ze zijn fundamenteel in kunst, ontwerp, fotografie, drukwerk en digitale media. Kleur kan worden benaderd vanuit twee invalshoeken: perceptie (hoe wij kleur waarnemen) en meting of representatie (hoe systemen kleur vastleggen en reproduceren).

Fysieke definities zijn gebaseerd op golflengte en spectrale samenstelling van licht, terwijl perceptuele definities rekening houden met hoe het menselijk oog en de hersenen kleur ervaren. Om consistentie in communicatie te bereiken zijn kleurmodellen en -ruimten ontwikkeld die verschillende doelstellingen dienen, van communicatie tussen apparaten tot reproduceerbare prints.

Belangrijke modellen zijn RGB en CMYK, die respectievelijk digitaal beeldschermen en afdrukken beschrijven. Ruimten zoals sRGB (veelgebruikt op internet), Adobe RGB en ProPhoto RGB bestrijken verschillende delen van het zichtbare spectrum. Voor cinema en televisie zijn Rec. 709 en DCI-P3 gangbaar. Perceptuele kleurmodellen zoals CIE XYZ, CIELAB en CIE Luv corrigeren voor de menselijke perceptie en vormen basis voor kleurvergelijking en kalibratie.

In de praktijk worden ICC-profielen gebruikt om kleurinformatie te vertalen tussen apparaten en dragers, zodat kleuren zo gelijk mogelijk blijven bij weergave en reproductie. Kernbegrippen in de perceptie zijn hue (tint), verzadiging (saturatie) en helderheid (waarde). Kleurtemperatuur geeft de waargenomen toon van een lichtbron aan, uitgedrukt in kelvin, met warmere tonen bij lagere en koelere tonen bij hogere getallen.

Kleurdefinities worden onderhouden door internationale standaarden en normen van organisaties zoals CIE en ISO, en toegepast in web, print en film om uniforme kleurcommunicatie te waarborgen.