afzettingslaag

Een afzettingslaag is een laag in de aardkorst die is opgebouwd uit sedimenten die door sedimentatie zijn afgezet en sindsdien als afzonderlijke eenheid boven of naast andere lagen ligt. De samenstelling kan variëren van klei en zand tot grind, kalksteen en evaporieten, en de laag bevat vaak organisch materiaal of fossiele resten.

Afzetting vindt plaats in depositiescenario’s zoals rivierbekkens, zeeën, meren en duingebieden, maar ook in woestijnen en ijsvelden. De aard van de afzetting bepaalt de lithologie en de textuur van de laag: compacte klei, grof zand, of kalkrijke sedimenten. Afzettingslagen vormen doorgaans bedding, wat horizontale of licht schuin oplopende lagen geeft en kan worden gekenmerkt door facies die het afzettingsmilieu aangeven.

Sedimenten worden onderverdeeld in drie hoofdtypen: klastisch (fragmenten van ouder gesteente), chemisch (uit precipitatie van mineralen in water) en biogeen (organismen leveren skeletjes en resten). Biogene lagen bevatten vaak fossielen die helpen bij het identificeren van het tijdperk en het correleren tussen locaties.

Bestudering van afzettingslagen vindt plaats in de stratigrafie en sedimentologie. Kolommen, boorkernen en veldobservaties leveren informatie over de geschiedenis van sedimentatie. Fossielen en microfossielen ondersteunen faunale en biostratigrafische dateringen; waar mineralen geschikt zijn, kunnen absolute dateringstechnieken zoals radiometrische methoden worden toegepast.

Toepassingen van kennis over afzettingslagen zijn onder meer reconstructie van het aardoppervlak in het verleden, begrip van milieu- en klimaatsveranderingen, en praktische toepassingen zoals waterbeheer, bodembescherming en exploratie van hulpstoffen zoals aardolie en gas.