precipitatie

Precipitatie is het verschijnsel waarbij water uit de dampkring naar het aardoppervlak valt. De belangrijkste vormen zijn regen, sneeuw, hagel, ijzel en motregen. Het is een cruciaal onderdeel van de watercyclus en ontstaat doordat waterdamp in wolken condenseert tot druppels die groeien en door zwaartekracht naar beneden vallen; bij koude wolken bevriezen druppels tot ijs en kunnen sneeuwkristallen of hagel ontstaan.

De hoeveelheid neerslag wordt meestal uitgedrukt in millimeters waterequivalent (mm), en de intensiteit in millimeters per uur. Neerslag wordt gemeten met regenmeters en op grotere schaal gevolgd met radar en satellietgegevens. Regionale patronen hangen samen met klimaat, seizoen en geografische ligging, wat gevolgen heeft voor zoetwatervoorziening, landbouw en overstromingsrisico’s. In hydrologie dient precipitatatie als input voor waterbalans en modelberekeningen van waterstromen in gebieden met rivieren en reservoirs.

In de chemie verwijst precipitatatie (precipitatiereactie) naar de vorming van een onoplosbare vaste stof uit een oplossing. Een oplosbaar ionsysteem kan een neerslag vormen wanneer de ionen een zout of stof met lage oplosbaarheid vormen. Voorbeelden zijn zilverchloride (AgCl) uit Ag+ en Cl− en bariumcarbonaat (BaCO3). Deze reacties worden gebruikt in kwalitatieve analyse, zuivering en waterbehandeling, en spelen een rol bij keuzes rondom oplosbaarheid en nucleatie van vaste curven.