Zwavelinhoud

Zwavelinhoud, of zwavelgehalte, is de hoeveelheid zwavel aanwezig in een stof. Gegevens worden doorgaans uitgedrukt als gewichtpercentage (wt%), als mg/kg of in parts per miljoen (ppm). De zwavelinhoud is relevant voor brandstoffen, steenkool, mineralen, water en voedingsmiddelen, omdat zwavel bij verbranding kan oxideren tot zwaveloxide (SOx), wat milieueffecten en corrosie kan veroorzaken, en omdat zwavel het chemische gedrag van materialen beïnvloedt.

Voor brandstoffen (diesel, benzine, olieproducten) bepaalt het zwavelgehalte mede emissies en de werking van katalysatoren in raffinage en motoren. In steenkool en ruwe olie beïnvloedt zwavelinhoud verbranding, roet- en afzettingen, en afvalwaterbehandeling. In voedingsmiddelen verwijst zwavelinhoud voornamelijk naar zwavelhoudende verbindingen en aminozuren zoals methionine en cysteïne; de betekenis hangt af van de context en analysemethode.

Metingen: analyses volgen normen en methoden die geschikt zijn voor het materiaal. Voor vaste monsters zoals steenkool en ertsen wordt vaak X-ray fluorescence (XRF) gebruikt; voor vloeibare brandstoffen is ultraviolet-fluorescentie (UVF) gangbaar (bijv. volgens ASTM D5453); totale zwavel kan ook worden bepaald door verbranding in een elementaire analyzer (Dumas) met LECO-apparatuur.

Eenheden en interpretatie: zwavelinhoud wordt meestal uitgedrukt als wt% of als mg/kg (ppm). Regulerende normen voor brandstoffen stellen vaak maximale zwavelwaarden, waardoor lagere zwavelinnhouden bijdragen aan minder SOx-emissies en betere katalysatorprestaties.