Verblendkeramik

Verblendkeramik is een tandheelkundige keramische laag die wordt gebruikt om het zichtbare oppervlak van een restauratie te veneeren. Het is de buitenste porseleinlaag bij metaal-porselein restauraties (porselein-fusie-metallo-restauraties, PFM) en bij sommige hoogwaardige keramische raamwerken om een natuurlijke tanduiterlijk te verkrijgen.

De veneerkorrel bestaat doorgaans uit Feldspathische keramiek of leuciet-versterkte porselein. De materialiteit is gericht op translucentie, kleurnauwkeurigheid en het verbergen van de metaalbasis waar nodig. De veredelingslaag moet chemische en mechanische verbinding kunnen vormen met de onderlaag en heeft een chemische compatibiliteit met de gebruikte substructuur, terwijl hij tevens bestand is tegen de kauwkrachten en occlusale slijtage.

Het vervaardigingsproces omvat het in lagen opbouwen van porselein door de ceramist, gevolgd door meerdere firing-sessies in een keramiekoven. Inschaduwingen, incisor-transparantie en opaquing worden aangepast om een natuurlijke uitstraling te bereiken. Na voltooiing wordt de veneerkant gefinet en geglazuurd voor een glanzende, realistische oppervlaktestructuur. De koppeling aan metaal berust op zowel mechanische vergrendeling als chemische hechting, waarbij oppervlaktebehandelingen van de metaalonderlaag een rol spelen.

Voordelen zijn onder meer esthetiek en kleurafstemming die tanden druk nabootsen. Nadelen zijn onder meer een verhoogd risico op chippen of barsten van de veneerslaag, vooral bij grote kauwkrachten en op slijtagengevoelige gebieden; het proces is tevens techniekgevoelig en reparaties kunnen complex of vereist het vervangen van de veneerslaag.

In de moderne kliniek worden steeds vaker volledig keramische kronen en veneers van lithiumdisilicaat of zirconia gebruikt zonder veneermateriaal, maar verbrand- of veneerde keramiek blijft een gangbare optie voor traditionele PFM-restauraties en bepaalde esthetische toepassingen.