Ademhalingsstoringen

Ademhalingsstoringen, ook wel ademnood genoemd, is een medische term die wordt gebruikt om een verslechtering van de ademhaling te beschrijven. Dit kan zich uiten in kortademigheid, moeite met ademhalen, snelle ademhaling of het gevoel niet genoeg lucht te krijgen. Ademhalingsstoringen kunnen variëren van mild tot levensbedreigend en kunnen zowel plotseling (acuut) als geleidelijk (chronisch) ontstaan.

De oorzaken van ademhalingsstoringen zijn divers. Ze kunnen voortkomen uit problemen met de longen zelf, zoals astma, chronische obstructieve longziekte (COPD), longontsteking of longembolie. Ook aandoeningen van de luchtwegen, zoals vernauwingen of blokkades, kunnen ademhalingsproblemen veroorzaken. Hartproblemen, zoals hartfalen, kunnen leiden tot vochtophoping in de longen, wat de ademhaling bemoeilijkt. Daarnaast kunnen neurologische aandoeningen die de ademhalingsspieren beïnvloeden, infecties, allergische reacties en zelfs psychologische factoren zoals angstaanvallen bijdragen aan ademhalingsstoringen.

De diagnose van ademhalingsstoringen omvat doorgaans een lichamelijk onderzoek, het beoordelen van de symptomen en medische geschiedenis van de patiënt, en diverse onderzoeken. Deze kunnen bestaan uit bloedonderzoek, longfunctietesten, röntgenfoto's van de borstkas, een CT-scan of een elektrocardiogram (ECG).

De behandeling van ademhalingsstoringen is afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Dit kan variëren van medicatie zoals luchtwegverwijders, ontstekingsremmers of antibiotica, tot zuurstoftherapie. In ernstige gevallen kan mechanische ventilatie nodig zijn. Het is belangrijk om bij aanhoudende of ernstige ademhalingsproblemen onmiddellijk medische hulp te zoeken.