zeeproducten

Zeeproducten vormen een verzamelterm voor voedingsmiddelen uit zee die bestemd zijn voor menselijke consumptie. Daartoe behoren vis (bijvoorbeeld kabeljauw, haring en zalm), schaaldieren (garnaal, krab en kreeft) en weekdieren (mossel, oester en kokkel). Ook inktvis en octopus vallen vaak onder deze noemer. Ze worden zowel vers verkocht als verwerkt tot producten zoals gerookte vis, gezouten of ingeblikte vis en diepvriesproducten.

In de handel spelen verse vis en gekoelde producten een belangrijke rol, maar verwerking is ook een gevestigde tak van de industrie. De Nederlandse vissector levert een aanzienlijk aandeel aan de EU-markt en omvat verwerkers van schaaldieren en leveranciers aan de horeca en detailhandel.

Veiligheid en kwaliteit staan centraal. Zeeproducten vallen onder strenge hygiëne- en voedselveiligheidsregels, traceerbaarheidseisen en temperatuurcontrole. Rauwe of niet volledig doorgekookte producten kunnen risico’s opleveren; dit wordt beperkt door correcte hantering en, waar nodig, bevriezen of verhitten volgens geldende normen.

Duurzaamheid en regelgeving: De sector streeft naar verantwoorde vangst. Controle op duurzaamheid wordt ondersteund door keurmerken zoals MSC en ASC, en door Europese en Nederlandse regels rond vangstbeheer, gegevensverplichting en herkomsttraceerbaarheid. HACCP, etikettering en houdbaarheidsdata zijn standaard vereisten.

Voedingswaarde en toepassing: Zeeproducten leveren hoogwaardige eiwitten en vaak omega-3 vetzuren, plus mineralen zoals jodium. Ze zijn veelzijdig in de keuken en komen voor in visgerechten, soepen, salades en ingeblikte producten.