wetsbepalingen

Wetsbepalingen zijn de onderdelen van wetten en verordeningen die concrete regels vastleggen. Een wetsbepaling beschrijft bijvoorbeeld een plicht, een recht, een verbod, een uitzondering of een procedure. Ze kunnen substantieve regels bevatten (wat is toegestaan of vereist), procedureregels (hoe besluiten tot stand komen, termijnen, bezwaar- en beroepmogelijkheden) of definities (woorden die in de wet een specifieke betekenis krijgen).

Wetsbepalingen zijn doorgaans gestructureerd in artikelen, hoofdstukken of secties, zodat de tekst overzichtelijk en verwijzend is. Ze vormen de bindende kern van de wet en zijn afdwingbaar door de overheid en de rechterlijke macht. Wetsbepalingen kunnen worden gewijzigd of ingetrokken door latere wetgeving of wijzigingswetten. De interpretatie ervan gebeurt aan de hand van de exacte bewoording, de context in de wet, eventuele toelichtingen bij het wetsvoorstel en jurisprudentie.

Naast wetteksten komen ook bepalingen voor in verordeningen of besluiten op lagere overhedenniveau, die op vergelijkbare wijze regels en procedures omschrijven. Het begrip wetsbepalingen is vooral relevant wanneer men de inhoud van een wet bekijkt: welke artikelen of delen rechten en plichten regelen en hoe de naleving wordt gecontroleerd en gehandhaafd. In verschillende rechtsstelsels, zoals in Nederland en België, is de term gangbaar om te verwijzen naar de concrete regels die een wet oplegt.