bepalingen

Bepalingen is een Nederlands woord dat verwijst naar de regels, voorwaarden of clausules die in een juridische tekst zijn opgenomen. Het kan slaan op afspraken in een overeenkomst, maar ook op de afzonderlijke regels in een wet of verordening. In het algemeen duidt het op bindinge regels die rechten en plichten vastleggen.

In contracten zijn bepalingen de concrete clausules die bepalen wat partijen wel of niet mogen doen, wanneer betaling verschuldigd is, hoe levering verloopt, wat de aansprakelijkheid is, en onder welke omstandigheden de overeenkomst kan worden beëindigd. De bepalingen vormen samen de kern van de tekst en worden vaak opgesplitst per onderwerp. De interpretatie van bepalingen gebeurt volgens het algemene recht en, indien van toepassing, met de interpretatieregels die in de overeenkomst zijn opgenomen.

In publieke wetgeving verwijst de term naar regels die zijn vastgelegd in wetten, verordeningen of besluiten. Deze bepalingen zijn vaak opgenomen als artikelen of paragraven en bepalen hoe de wet toegepast moet worden, welke rechten zij beschermt en welke plichten zij oplegt.

Bepalingen kunnen zo worden geformuleerd dat zij duidelijk en uitvoerbaar zijn. Soms worden definities aan het begin van een document opgenomen om ambiguïteit te voorkomen. Bij tegenstrijdigheden kan een hiërarchie van bronnen gelden, of kan de tekst worden uitgelegd aan de hand van de interpretatieregels die in de betreffende wet of overeenkomst staan.