voedingsclaim

Voedingsclaim is een term die in Nederland en andere EU-landen wordt gebruikt voor een bewering over de inhoud van voedingsstoffen in een product of over een werking van het product op de gezondheid. In de Nederlandse praktijk gaat het vaak om twee hoofdtypen claims: voedingsclaims en gezondheidsclaims. Voedingsclaims beschrijven het gehalte of de aanwezigheid van een voedingsstof, bijvoorbeeld “rijk aan calcium”, “bron van vezels”, “laag in vet” of “geen toegevoegde suiker”. Gezondheidsclaims maken een link tussen een voedsel of een bestanddeel en een gezondheidsaspect, zoals “verlaagt het cholesterolniveau” of “ondersteunt het immuunsysteem”.

De regulering daarvan vindt plaats onder EU-regelgeving, met als belangrijkste kader Verordening (EC) nr. 1924/2006 inzake voeding- en gezondheidsclaims. Gezondheidsclaims moeten wetenschappelijk onderbouwd zijn en worden alleen toegestaan nadat ze door EFSA zijn beoordeeld en opgenomen in een EU-Register van toegestane claims. Voedingsclaims vallen onder specifieke definities en drempels voor voedingsstoffen en moeten duidelijk en niet misleidend zijn. Voorbeelden zoals “geen toegevoegde suiker” gelden alleen als er daadwerkelijk geen suiker is toegevoegd en de natuurlijke suikers van het product zo veel mogelijk beperkt blijven.

In de praktijk moeten fabrikanten claims op het etiket of in de productinformatie verantwoorden en voldoen aan opmaak- en gebruiksregels om misleiding te voorkomen. In Nederland handhaaft de NVWA de naleving van deze EU-regels, terwijl de Europese Commissie de lijst van toegestane claims beheert.

---