spierzwakte

Spierzwakte is een vermindering van de kracht van de skeletspieren, waardoor het moeilijker kan zijn om dagelijkse activiteiten uit te voeren zoals staan, lopen of tillen. Het is meestal een symptoom van een onderliggende aandoening en niet op zichzelf een diagnose. Spierzwakte kan plotseling ontstaan of geleidelijk verergeren en kan gepaard gaan met spierpijn of spieratrofie.

Oorzaken van spierzwakte zijn onder meer aandoeningen van de spieren (myopathieën) zoals erfelijke spierziekten of ontstekingsmyopathieën, aandoeningen van de zenuwen of zenuwbanen (neuropathieën, motorneurons ziekten), en aandoeningen van de aansluiting tussen zenuw en spier (myasthenia gravis). Ook kunnen metabole of endocriene stoornissen, vitaminedeficiënties (bijv. vitamine D of B12), chronische ziekte, malnutritie, en actieve geneesmiddelen zoals statines of langdurige corticosteroïden spierzwakte veroorzaken. Verlies van spiermassa door veroudering (sarcopenie) en bedlegerigheid zijn andere veel voorkomende oorzaken.

Diagnose wordt gesteld op basis van medische voorgeschiedenis, lichamelijk onderzoek en gericht testen. Dit kan krachtmetingen omvatten, bloedtesten (CK, TSH, vitamine D, elektrolyten), bloedbeeld, en ontstekingsmarkers. Aanvullende onderzoeken zijn electromyografie (EMG) met zenuwgeleidingstesten, beeldvorming (bijv. MRI van aangedane spieren), en soms spierbiopt of genetische tests om de oorzaak vast te stellen.

Behandeling is afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Doel is het herstellen of stabiliseren van de spierkracht en functies door behandeling van de oorzaak, fysiotherapie en oefentherapie, adequate voeding, en waar mogelijk aanpassingen in medicatie. Bij inflammatoire myopathieën of myasthenia gravis kunnen specifieke medicijnen nodig zijn. Prognose varieert sterk per oorzakelijke aandoening.