schreeuwerige

Schreeuwerige is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat een eigenschap van geluid beschrijft: het betekent ongeveer “schreeuwend” of “uiterst luid, schel en doordringend”. Het duidt op geluiden of stemmen die opvallen door een hoge toonhoogte en een agressieve intensiteit.

Etymologie en betekenis: het woord is afgeleid van het werkwoord schreeuwen, met het achtervoegsel -erig dat een eigenschap aanduidt. Daardoor ontstaat een aanduiding voor iets dat kenmerken vertoont van schreeuwen: sterk, luid en soms scherp of onaangenaam voor de luisteraar.

Gebruik en toon: schreeuwerige taalwordt vooral gebruikt in descriptieve of literaire teksten, maar ook in kritische reportages of recensies. Het kan verwijzen naar geluiden zoals sirenes, stemmen, muziek of reclame die als storend, overdreven of opdringerig worden ervaren. Het woord draagt een neutrale basisbetekenis maar heeft in praktijk vaak een negatieve connotatie, afhankelijk van de context.

Voorbeelden en verwante vormen: men spreekt bijvoorbeeld van een schreeuwerige stem, een schreeuwerige sirene of schreeuwerige reclamecampagne. Verwante termen zijn schreeuwerig en schreeuwerigheid, die respectievelijk hetzelfde concept in meer beknopte vorm en als zelfstandig naamwoord uitdrukken. Schreeuwerig is de verwante adjectiefvorm die in vergelijkbare contexten voorkomt.

Zie ook: tonale kwaliteit, geluidsnormen, perceptie van luidheid. Schreeuwerige beschrijvingen komen vooral voor in creatieve of opinieve teksten en geven een gevoel van intensiteit en reclametechniek weer.