onderbrekende
Onderbrekende is in het Nederlands de tegenwoordige deelwoord van het werkwoord onderbreken. Het functioneert als een bijvoeglijk naamwoord en betekent 'die onderbreekt' of 'die aan het onderbreken is'. Het wordt gebruikt om een handeling, gebeurtenis of proces te beschrijven dat een onderbreking veroorzaakt of teweegbrengt.
Het gebruik van onderbrekende is meestal attributief, rechtstreeks voor een zelfstandig naamwoord: bijvoorbeeld onderbrekende berichten, onderbrekende
Relatie tot andere termen: onderbrekende is verwant aan onderbreking, het zelfstandig naamwoord dat de handeling zelf
Etymologie: onderbrekende is afgeleid van het samengestelde werkwoord onderbreken, met voorÂvoegsel onder- en de stam breken;