laboratoriumdistillatie

Laboratoriumdistillatie is een scheidingstechniek die wordt gebruikt om vloeistofmengsels te zuiveren of componenten te scheiden op basis van verschillen in kookpunt. Het proces berust op verdamping van een component uit het mengsel, gevolgd door condensatie van de damp en opvang in een aparte container. Distillatie kan onder atmosferische druk plaatsvinden of onder opgeheven druk (vacuum) om de temperatuur aan te passen en hittegevoelige stoffen te beschermen. In sommige gevallen wordt stoomdistillatie toegepast, waarbij de stof in contact komt met stoom om verhitting te verminderen.

De basisuitrusting omvat een distillatieopstelling met een verwarmingsbron, een kolf of kolom, een condensor, een ontvanger en gemonteerd glaswerk zoals adapters en slangen. Bij hogere efficiëntie wordt een distillatiekolom met intern of extern bed gebruikt om meerdere verdampings-condensatiestappen mogelijk te maken. Een thermometerprobe kan de temperatuur in de dampfase monitoren. Voor ruimschootse droogstelling kan droogmiddelen of een koppeling met een gasfase voorkomen.

Er zijn verschillende vormen van distillatie: eenvoudige distillatie voor scheiding van stoffen met duidelijke kookpuntsverschillen; fractionele distillatie met een kolom voor betere afzondering bij vergelijkbare kookpunten; vacuümdistillatie om kookpunten te verlagen en thermolabiele verbindingen te beschermen; en stoomdistillatie voor ontkieming van vluchtige stoffen in aanwezigheid van water. Azeotropen kunnen het scheiden compliceren, soms vereist dit alternatief procedés of additieven.

Toepassingen omvatten zuivering van oplosmiddelen, verwijdering van water of andere onzuiverheden uit oplossingen, en de productie van zuivere verbindingen of oliën. Veiligheid en kwaliteitscontrole zijn cruciaal: gebruik van een fume hood, controle op lekkages, juiste afvoer van afval en zorgvuldig toezicht op temperatuurs- en drukcondities.