eenvoudige

Eenvoudige is in het Nederlands de attributieve vorm van het adjectief eenvoudig, dat betekent niet ingewikkeld, gemakkelijk of duidelijk. Het wordt gebruikt om een zelfstandig naamwoord te beschrijven dat weinig complicaties kent of begrijpelijk is. In predicatieve zinnen blijft de vorm eenvoudig: bijvoorbeeld Het probleem is eenvoudig of De taak is eenvoudig.

Etymologie en verwantschap: het adjectief is afgeleid van het zelfstandig naamwoord eenvoud, dat waarheid geeft aan het idee van simpliciteit. De wortels hiervan liggen in het Oud- en Middelnederlandse taalgebied en hebben verwantschappen met overige Germaanse talen die betekenisvolle begrippen als "simplicity" of "makkelijk" uitdrukken.

Vorm en gebruik: de vorm eenduidig verschijnt als eenvoudige boven een zelfstandig naamwoord in enkelvoud of meervoud (de eenvoudige oplossing, een eenvoudige taak, eenvoudige oplossingen). De tegenhanger in predicatieve positie is eenvoudig (het probleem is eenvoudig; de oplossing is eenvoudig). In stijl- of registerkeuzes kan eenvoudig neutraliteit en duidelijkheid aanduiden, terwijl eenvoudige soms ook de indruk kan geven van kleinschaligheid of basale uitvoering.

Toepassingsgebieden: eenvoudig is breed bruikbaar in alledaagse taal en professionele contexten. In design, technologie en communicatie wordt het vaak gebruikt om gebruiksgemak en helderheid te benadrukken (eenvoudige interfaces, eenvoudige instructies). Synoniemen zoals simpel, gemakkelijk of onbeduidend kunnen afhankelijk van de context nuances toevoegen.

Zie ook: eenvoud, eenvoudig, simpel.