bekkeninfecties

Bekkeninfecties verwijzen naar ontstekingen in de vrouwelijke bekkenregio, meestal aangeduid als pelviene ontstekingsziekte (PID). De meeste PID-infecties ontstaan wanneer bacteriën uit de vagina of cervix opstijgen naar de baarmoeder, eileiders en/of eierstokken. Vaak is de infectie polymicrobieel en wordt deze geassocieerd met een of meerdere seksueel overdraagbare infecties.

Oorzaken en factoren

De aandoening wordt meestal veroorzaakt door een combinatie van bacteriën uit de normale vaginale flora, met daarnaast pathogenen zoals Neisseria gonorrhoeae en Chlamydia trachomatis. Risicofactoren zijn onder meer jonge leeftijd, meerdere seksuele partners, onbeschermde seks en een voorgeschiedenis van PID of andere STI’s. Een snelle behandeling is belangrijk om complicaties te voorkomen.

Symptomen

Veel voorkomende klachten zijn onderbuikpijn of bekkenpijn, afwijkende vaginale uitvloeiing, koorts, pijn bij seks en bij urineren. Bij ernstige ontsteking kunnen symptomen verergeren en kan er sprake zijn van één of meerdere adnexale tender points bij onderzoek.

Diagnose

Diagnose is vaak klinisch gebaseerd op buikpijn gecombineerd met palpabele cervix- of adnexale pijn (CMT). Ondersteunende diagnostiek omvat NAAT-tests voor gonorroe en chlamydia, bloed- en ontstekingsmarkerselecties, en beeldvorming zoals buik- en bekkenecho om tubo-ovaire abscessen uit te sluiten of te bevestigen.

Behandeling

Behandeling is meestal empirical en gericht op meerdere mogelijke pathogenen. Voorkeur is een combinatie die gericht is op gonorroe, chlamydia en anaerobe bacteriën. Voor milde tot matige PID buiten het ziekenhuis kan bijvoorbeeld een cefalosporine (bijv. ceftriaxon) plus doxycycline met of zonder metronidazol worden gebruikt. Ernstige of mogelijk gecompliceerde gevallen, zwangerschap of falen van outpatient-behandeling vereisen hospitalisatie en IV-antibiotica. Seksuele partners dienen geïnformeerd en behandeld te worden; vrij blijven tot het voltooien van de behandeling.

Preventie en prognose

Preventie omvat veilig vrijen, regelmatig STI-screening en tijdige behandeling van vaginale infecties. Bij tijdige en adequate behandeling verminderen de kans op complicaties zoals onvruchtbaarheid, een zwangerschap buiten de baarmoeder ( ectopische zwangerschap) en chronische bekkenpijn.