Vlooallergie

Vlooallergie, vaak aangeduid als vlooallergie dermatitis (FAD), is een allergische huidreactie die vooral bij huisdieren zoals katten en honden voorkomt, maar ook bij mensen kan voorkomen. De aandoening ontstaat door een overgevoeligheidsreactie op speeksel van vlooien. Bij een vlooienbite raken de huid en het onderhuidse weefsel ontstoken door afgifte van het immuunsysteem, wat leidt tot jeuk en huidproblemen.

Symptomen zijn meestal intense jeuk, krabben en wrijven, wat kan leiden tot kaalheid, rode vlekken, korsten en secundaire infecties. De aangetaste gebieden bevinden zich vaak op de rug, buik, dijen en staartbasis. Bij dieren kan voortdurende wrijving en krabben resulteren in beschadigde huid en veranderingen in haarkleur of -textuur.

Diagnose wordt doorgaans gesteld op basis van klinische tekenen, de aanwezigheid van vlooien in de omgeving of op het dier, en de respons op vlooienbestrijding. In sommige gevallen kan aanvullend onderzoek noodzakelijk zijn om andere huidproblemen uit te sluiten.

Behandeling richt zich op twee vormen: bestrijden van de vlooien en verzachten van de huid. Dit omvat regelmatige vlooienbestrijding bij het dier en uitgebreide reiniging van de leefomgeving (beddengoed, tapijten, meubels). Daarnaast kunnen anti-inflammatoire medicijnen en behandeling van eventuele secundaire huidinfecties noodzakelijk zijn. Het doel is ontsteking te verminderen, jeuk te verlichten en huidherstel te bevorderen.

Preventie vereist langdurige en consistente vlooiencontrole en milieuonderhoud, evenals regelmatige veterinaire controles. Hoewel de term voornamelijk bij dieren wordt gebruikt, kunnen mensen ook allergische reacties ontwikkelen na vlooienbeten; bestrijding van vlooien in huiselijke omgevingen helpt herhaling te voorkomen.