vlooienbeten

Vlooienbeten zijn huidreacties die ontstaan nadat iemand door een vlo is gebeten. De beet veroorzaakt jeuk en kleine rode plekjes die meestal meteen of binnen enkele uren ontstaan.

Vlooien leven voornamelijk op dieren zoals katten en honden en in huiselijke omgevingen. Hoewel mensen minder vaak gebeten worden, kunnen ze toch aangetast raken als vlooien aanwezig zijn. De meest voorkomende soort bij huishoudens is de kattenvlo (Ctenocephalides felis). Eitjes vallen vaak in de omgeving van de gastheer en ontwikkelen zich daar verder.

Symptomen zijn onder meer intense jeuk, rode bultjes en soms vochtige plekken op de huid. De plekjes komen vaak aan de enkels of benen voor en kunnen in clusters of in een rij voorkomen. Bij een allergische reactie kan de huid heftiger reageren met uitslag en zwelling.

Diagnose gebeurt meestal op basis van de zichtbare huidreactie en de aanwezigheid van vlooien in de omgeving of op huisdieren. Een arts kan ook onderscheid maken met andere beetvormen zoals muggen of bedwantsen.

Behandeling richt zich op het verlichten van de jeuk en het voorkomen van infectie. Mogelijke maatregelen zijn koude compressen, antihistaminica en hydrocortisoncrème. Houd de huid schoon en probeer krabben te voorkomen; bij ontsteking of onvoldoende verbetering raadpleeg een huisarts.

Preventie omvat het behandelen van huisdieren tegen vlooien, regelmatig stofzuigen en het wassen van beddengoed op hoge temperatuur. Bij aanhoudende besmetting kan professionele ongediertebestrijding nodig zijn.

Raadpleeg een huisarts bij jonge kinderen, zwangeren, mensen met uitgebreide reacties of koorts, of bij tekenen van een secundaire infectie.