Skeletten

Skelet is het interne raamwerk van gewervelde dieren en bestaat uit botten, kraakbeen, gewrichten en ligamenten. Bij mensen wordt het onderverdeeld in het axiale skelet (schedel, wervelkolom en borstkas) en het appendiculair skelet (schouders, ledematen en bekken). De belangrijkste functies zijn structuur en vorm geven aan het lichaam, bescherming van vitale organen, beweging mogelijk maken in samenwerking met spieren, opslag van mineralen zoals calcium en fosfor, en productie van bloedcellen in het rode beenmerg.

Botweefsel is een dynamisch, mineralenrijk weefsel. Het bestaat uit collageen en mineralen, met name calciumfosfaat, waardoor botten stevig maar licht blijven. Bot vormt zich via ossificatie: endochondrale ossificatie, waarbij kraakbeen als voorloper dient, en intramembranous ossificatie, waarbij bot rechtstreeks uit bindweefsel ontstaat. Tijdens de groei bevinden groeischijven zich aan de uiteinden van lange botten; bij volwassenen vindt remodeling plaats, zodat botten zich aanpassen aan belasting en mineralen blijven opslaan.

Het skelet is van belang in diverse vakgebieden, zoals anatomie, paleontologie en forensische wetenschap. Een volwassene heeft doorgaans ongeveer 206 botten, maar dit aantal kan variëren door extra botten (supernumeraire botten) of ontbrekende botten, en door erfelijke of ontwikkelingsaandoeningen. Aandoeningen zoals osteoporose, artritis en scoliose kunnen de botten en gewrichten beïnvloeden. Skeletresten leveren informatie over soort, leeftijd en gezondheid en worden bestudeerd met beeldvorming zoals röntgen, CT en MRI; in de paleontologie worden skeletten van uitgestorven soorten gereconstrueerd.