ontbrekende

Ontbrekende is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat betekent dat iets afwezig is of ontbreekt. Het beschrijft zaken die er wel zouden moeten zijn maar (nog) niet aanwezig zijn. De vorm is afgeleid van het werkwoord ontbreken, dat ‘missen’ of ‘niet aanwezig zijn’ betekent.

Het woord wordt meestal gebruikt in attributieve positie vóór een zelfstandig naamwoord, en krijgt dan de passende vervoeging bij het geslacht en getal van dat zelfstandig naamwoord. Voorbeelden zijn onder meer de ontbrekende documenten, het ontbrekende stuk en ontbrekende informatie. In zinnen kan ook een vorm zonder bepaald lidwoord voorkomen, bijvoorbeeld: ontbrkende informatie (in sommige stijlgidsen voorkomend in brede contexten). De betekenis ligt telkens in het idee dat iets hoort te zijn maar ontbreekt.

Gebruik en nuance: ontbraken en ontbreken verwijzen naar afwezigheid, vaak met de nadruk op wat nodig of verwacht wordt. Het verschil met afwezig is subtiel: afwezigheid kan breder zijn, terwijl ontbrekende vaak expliciet wijst naar een concreet item of stuk informatie dat er eigenlijk zou moeten zijn. In data- en onderzoekscontexten spreekt men veel over ontbrekende waarden of ontbrekende data, wat duidt op inzake ontbrekende informatiestukken in datasets.

Zie ook: afwezigheid, ontbrekend/ontbrekend, tekortkoming, ontbrekende gegevens. Ontbrekende wordt in het dagelijks taalgebruik veelvuldig toegepast in administratie, arbo- en onderzoeksrapporten, journalistiek en data-analyse.