SPECTonderzoek

SPECTonderzoek, voluit Single Photon Emission Computed Tomography, is een nucleair medisch beeldvormend onderzoek waarbij een radioactieve tracer in het lichaam wordt gebruikt om organen en weefsels functioneel te beoordelen. Na injectie, inhalatie of inname van de tracer wordt de straling die uit het lichaam komt gemeten met een gammacamera terwijl de patiënt draait. De verzamelde gegevens worden gereconstrueerd tot driedimensionale beelden die de verdeling van de tracer weergeven en daarmee informatie geven over bloeddoorstroming, receptoractiviteit of stofwisseling.

SPECT kan worden gecombineerd met CT-scans (SPECT-CT) zodat functionele beeldinformatie wordt gekoppeld aan anatomische referentie. Dit verhoogt de nauwkeurigheid bij de lokalisatie van afwijkingen en helpt bij de interpretatie.

Toepassingen zijn onder andere cardiologie, neurologie, oncologie en ortopedie. In de cardiologie wordt vaak myocardiale perfusie-imaging toegepast om ischemie en viability van de hartspier te beoordelen. In de neurologie worden hersenperfusieonderzoeken ingezet bij dementie en epilepsie; DaTSCAN met een SPECT-tracer helpt bij parkinsonisme en gerelateerde aandoeningen. In de oncologie worden tracers gebruikt voor neuroendocriene tumoren en andere aandoeningen; bone SPECT met 99mTc-MDP wordt ingezet bij skeletaandoeningen zoals metastasen of ontstekingen.

Tracers variëren per indication, bijvoorbeeld Tc-99m sestamibi/tetrofosmin voor het hart, Tc-99m HMPAO voor de hersenen, I-123 ioflupane voor dopaminesystemen en 111In-pentetreotide voor neuroendocriene tumoren. Voorbereiding en wachttijden verschillen per protocol; de onderzoekstijd is doorgaans kort, maar patiënten moeten stil liggen tijdens de opnamen.

Veiligheid: stralingsbelasting is meestal laag tot matig en de toepassing vereist beoordeling door een specialist in nucleaire geneeskunde. Beperkingen omvatten lagere ruimtelijke resolutie in vergelijking met CT/MRI en afhankelijkheid van tracerdistributie.