Ongestandaarde

Ongestandaarde is een term uit het Nederlands die wordt gebruikt om zaken te beschrijven die niet voldoen aan erkende normen of standaarden. Het kan slaan op processen, gegevens, interfaces of producten die geen afgesproken specificaties volgen. De term duidt op afwijking van gestandaardiseerde werkwijzen, formaten of procedures en kan zowel op ontwerp als uitvoering betrekking hebben.

In veel sectoren is standaardisatie bedoeld om interoperabiliteit, veiligheid en kwaliteit te waarborgen. Nationale en internationale instanties zoals NEN, ISO en IEC ontwikkelen normen die gemeenschappelijke referentiepunten bieden. Ongestandaarde praktijken of onderdelen kunnen daardoor leiden tot inconsistenties, beperkte compatibiliteit en hogere kosten bij koppeling en onderhoud.

Toepassingsgebieden waar ongstandaarde vaak wordt opgemerkt zijn onder meer informatietechnologie en software (propriëtaire of niet-genormeerde gegevensformaten en interfaces), productie en engineering (niet-geïntergreerde componenten of afwijkende maatvoeringen), en data-uitwisseling (niet-gestandaardiseerde data-structuren). Ook in regelgeving en veiligheid kan ongstandaard werken risico’s veroorzaken doordat vereisten niet uniform worden toegepast.

Voordelen van standaardisatie zijn onder meer betere interoperabiliteit, voorspelbaarheid en eenvoudiger onderhoud. Nadelen van te strikte standaardisatie kunnen zijn minder flexibiliteit en innovatie. Om ongstandaarde situaties te beheersen, worden vaak maatregelen voorgesteld zoals het adopteren van open standaarden, het publiceren van interfacespecificaties, en het uitvoeren van conformiteitsbeoordelingen en testen. Zie ook standaardisatie en open standaarden.