gestandaardiseerde

Gestandaardiseerde is een bijvoeglijk naamwoord afgeleid van standaardiseren. Het beschrijft iets dat is aangepast aan een set afgesproken normen of specificaties, zodat het voldoet aan uniforme eisen en daarmee uitwisseling en kwaliteit vergemakkelijkt. Het kan slaan op processen, producten, data-indelingen, terminologie of werkinstructies die zijn ontworpen of herzien volgens een standaard.

In de praktijk wordt de term veel gebruikt in industriële, technologische en administratieve contexten. Voorbeelden zijn gestandaardiseerde testprotocollen, gestandaardiseerde gegevensindelingen, gestandaardiseerde productienormen en gestandaardiseerde procedure-instructies. Het doel is interoperabiliteit, veiligheidsborging, meetbare kwaliteit en efficiënte communicatie tussen partijen.

Standaarden worden doorgaans ontwikkeld en beoordeeld door erkende normenorganisaties, zoals ISO (Internationale Organisatie voor Normalisatie), IEC (Internationale Elektrotechnische Commissie), en nationaal/in Europees niveau door EN- en NEN-normen. Zogenoemde vrijwillige normen kunnen naast of in sommige sectoren ook verplicht zijn door regelgeving of contracten. Het proces omvat doorgaans opzet, openbare consultatie, evaluatie van tests en herziening, gevolgd door publicatie en periodieke herziening.

Het gebruik van gestandaardiseerde normen kent voordelen zoals betere interoperabiliteit, minder fouten, en vereenvoudigde inkoop en certificering. Nadelen kunnen bestaan uit kosten van implementatie, beperkte flexibiliteit en de noodzaak tot regelmatig onderhoud van de normen.