voedselfrequentieenquêtes

Voedselfrequentieenquêtes zijn instrumenten die worden gebruikt om informatie te verzamelen over de consumptie van voedsel in een bepaalde populatie of groep gedurende een specifieke periode. Ze zijn een veelgebruikte methode in de voedingswetenschappen en volksgezondheid om dieetpatronen te onderzoeken en te evalueren. De kern van een voedselfrequentieenquête is het vragen naar hoe vaak individuen bepaalde voedingsmiddelen of voedselgroepen consumeren. Dit kan variëren van dagelijkse consumptie tot incidentele inname over een week, maand of jaar.

De vragenlijsten kunnen gestructureerd zijn met gesloten vragen, waarbij respondenten opties krijgen voor de frequentie van consumptie en vaak ook de portiegrootte. Alternatief kunnen er open vragen worden gesteld, hoewel dit de analyse complexer maakt. De gegevens die uit deze enquêtes worden verzameld, kunnen worden geanalyseerd om de voedingsinname van macro- en micronutriënten te schatten, voedselgerelateerde gezondheidsrisico's te identificeren en de effectiviteit van voedingsinterventies te beoordelen.

Voedselfrequentieenquêtes hebben verschillende voordelen, waaronder hun relatieve efficiëntie in het verzamelen van gegevens over een breed scala aan voedingsmiddelen en hun geschiktheid voor grote populaties. Echter, ze kennen ook beperkingen. De nauwkeurigheid van de verzamelde informatie is sterk afhankelijk van het geheugen van de respondent en hun vermogen om portiegroottes nauwkeurig in te schatten. Dit kan leiden tot onderrapportage of overrapportage van bepaalde voedingsmiddelen. Desalniettemin blijven voedselfrequentieenquêtes een waardevol instrument voor dieetonderzoek.