voedingetiketten

Voedingetiketten zijn labels op voedingsmiddelen die consumenten voorzien van informatie over wat een product bevat, waar het vandaan komt en hoe het bewaard moet worden. Voor veel verpakte producten is deze informatie verplicht en staat zij op de verpakking zelf.

Wat erop staat, is onder andere:

de naam van het product en een ingrediëntenlijst in aflopende volgorde naar gewicht; eventuele allergenen worden vaak vetgedrukt of apart genoemd. De netto hoeveelheid, en contactgegevens van de producent of leverancier. De datum die aangeeft tot wanneer het product het best houdbaar is (ten minste houdbaar tot) of de datum tot wanneer het product veilig is om te gebruiken (te gebruiken tot) bij bederfelijke producten. Bewaarvoorwaarden en informatie over houdbaarheid na opening kunnen ook vermeld staan.

Voedingswaarde-informatie is meestal opgenomen per 100 gram of per portie. Deze informatie omvat energiewaarde (kJ/kcal), vetten (waaronder verzadigde vetten), koolhydraten (waaronder suikers), eiwitten en zout. Soms wordt ook de referentiedatum van de dagelijkse referentie-inname (RI) genoemd, om aan te geven hoeveel van deze voedingsstoffen een gemiddelde volwassene per dag zou moeten binnenkrijgen.

Wettelijk kader:

In de Europese Unie regelen Verordening (EU) nr. 1169/2011 en aanvullende regelgeving de voedselinformatieverstrekking aan consumenten. De regels gelden voor verpakte voedingsmiddelen en beogen duidelijke, leesbare en betrouwbare informatie. Allergenen moeten duidelijk vermeld worden, vaak in vetgedrukt, en in sommige gevallen is herkomstvermelding verplicht.

Toepassing:

Naast de verplichte informatie zien sommige etiketten extra vormen van communicatie, zoals front-of-pack-labels of vrijwillige voedingskeurmerken die snelle vergelijking van producten mogelijk maken. Het lezen van zowel per 100 gram als per portie helpt bij betere vergelijkingen.