schaalbereik

Schaalbereik is de omvang van de waarden die een meetinstrument, sensor of weergavesysteem kan registreren of tonen. Het bereik wordt doorgaans bepaald door de minimum- en maximumwaarde die het toestel kan meten of weergeven, en kan linear of logaritmisch zijn, afhankelijk van de toepassing en de aard van het signaal.

In meet- en regelsystemen verwijst schaalbereik vaak naar de maximale en minimale meetwaarde waaronder het instrument betrouwbaar opereert. Sommige apparaten beschikken over auto-ranging, zodat het bereik automatisch wordt aangepast aan de input om de resolutie te maximaliseren. Een te klein bereik kan leiden tot saturatie en verlies van informatie, terwijl een te breed bereik de nauwkeurigheid en de resolutie kan verminderen.

Bij dataweergave en grafische representatie verwijst schaalbereik naar de schaal van de as of de map van datawaarden naar displaypunten. Een passend gekozen bereik zorgt voor duidelijke visualisatie en interpretatie. Bij datasets met extreme waarden of outliers kan het schaalbereik zo worden ingesteld dat relevante patronen beter zichtbaar zijn, terwijl ongewenste detailverlies wordt voorkomen.

Verschillende vakgebieden hanteren naast schaalbereik verwante concepten zoals het dynamisch bereik en de resolutie. Dynamisch bereik beschrijft hoe groot het verschil is tussen de zwakste en sterkste signaalcomponenten die een systeem in staat is te verwerken, terwijl schaalbereik meer gericht is op de bereikbaarheid van meet- en weergave-waarden. De exacte betekenis van schaalbereik kan per context variëren, maar blijft de kernvraag beantwoorden welke waarden wel en niet binnen het systeem vallen.

Zie ook: dynamisch bereik, resolutie, meetbereik.