productiekwaliteitscontrole

Productiekwaliteitscontrole is het systematisch controleren en meten van producten en productieprocessen om ervoor te zorgen dat zij voldoen aan vooraf vastgestelde kwaliteitsnormen. Doel is om defecten vroegtijdig te detecteren, variatie te beheersen, leveringen te waarborgen en kosten door afkeur en herwerkt te verminderen.

De uitvoering omvat planning van kwaliteitsnormen, in-procescontroles, eindinspecties en tracering van materialen. Bij in-procescontroles worden meetpunten tijdens de productie beoordeeld; bij eindcontroles wordt het eindproduct getest tegen de specificaties. Vaak wordt gebruikgemaakt van statistische procescontrole (SPC) en steekproefsgewijze acceptatie om controle te krijgen zonder elk product te testen. Tools als controlekaarten, FMEA (Foutmodus- en effectenanalyse), Pareto-analyses en root-cause analyses helpen bij het opsporen en voorkomen van defecten. Poka-yoke en andere foutpreventietechnieken verminderen menselijke fouten. Opvolging richt zich op corrigerende en preventieve acties (CAPA) en documentatie voor traceerbaarheid.

Kwaliteitscontrole is een onderdeel van kwaliteitsmanagement en sluit aan bij kwaliteitszorg (QA) en bredere normen zoals ISO 9001 en sectorale vereisten zoals IATF 16949 in de auto-industrie. Prestatie-indicatoren zoals defectpercentages, doorlooptijd van inspecties, first-pass yield (FPY) en Cp/Cpk-waarden geven inzicht in procesprestatie en de behoefte aan verbeteracties. Dit stelt organisaties in staat om kwaliteitsdoelstellingen te communiceren en continu te verbeteren.

Effectieve productiekwaliteitscontrole leidt tot consistente productkwaliteit, traceerbaarheid van materialen en processen, en verhoging van klanttevredenheid.