nierinfectie

A nierinfectie, ofwel een nierontsteking, is een medische aandoening waarbij de nieren ontstoken raken, vaak veroorzaakt door een bacteriële infectie. De nieren zijn essentieel voor het filteren van afvalstoffen uit het bloed en het reguleren van vloeistofbalans, elektrolyten en bloeddruk. Een infectie kan leiden tot schade aan het nierweefsel en, indien onbehandeld, tot ernstige complicaties zoals nierfalen.

De meest voorkomende vorm van een nierinfectie is pyelonefritis, waarbij de bekkenholtes en het nierweefsel zelf ontstoken raken. Dit kan ontstaan als een blaasontsteking (cystitis) onbehandeld blijft of als bacteriën via de bloedbaan in de nieren terechtkomen. Symptomen van een nierinfectie kunnen onder meer hoge koorts, rillingen, pijn in de onderrug of buik, frequent en pijnlijk urineren, misselijkheid en vermoeidheid omvatten. Bij kinderen kunnen de symptomen minder specifiek zijn, zoals koorts zonder andere duidelijke oorzaak.

Diagnose vindt plaats door middel van een lichamelijk onderzoek, urinetest (om bacteriën of bloed in de urine aan te tonen) en soms een bloedtest. Beeldvormende technieken zoals een echografie of CT-scan kunnen worden gebruikt om complicaties zoals een nierabces of een obstructie (blokkering) te detecteren. Behandeling bestaat meestal uit een kuur met antibiotica, afgestemd op de geïdentificeerde bacteriën. In ernstige gevallen kan ziekenhuisopname nodig zijn voor intraveneuze antibiotica en vloeistoftoediening.

Preventie omvat het goed behandelen van blaasontstekingen, voldoende drinken om de urineproductie te stimuleren, regelmatig plassen na geslachtsgemeenschap en het vermijden van onderkoeling. Chronische nierinfecties kunnen wijzen op onderliggende aandoeningen zoals nierstenen of een verstoorde urineafvoer, waardoor een verdere medische evaluatie noodzakelijk is.